มอบให้พี่ เพื่อน และน้องนักศึกษาทุกคนนะคับ

"ศักดิ์ศรีของคนเรา วัดกันที่ความประพฤติ ไม่เกี่ยวกับชาติกำเนิดสูงหรือต่ำ
อย่าเอาเรื่องชาติกำเนิดมาเป็นข้ออ้าง จนทำลายชีวิตอย่างสูญเปล่า"

"ไม่อยากให้เจ้าเจริญรอยตามข้าเหมือนเมื่อก่อน ไม่คิดเป็นหมอที่แท้จริง
นอกจากใฝ่หาชื่อเสียงลาภยศ ไม่ถูกต้องเลยนะนั่น ทุกวันนี้ข้ารู้
อะไรคือความเป็นหมอ นั่นคือความเมตตาที่มีต่อคนไข้
ข้าอยากให้เจ้าสำนักตรงจุดนี้ไว้ให้จงหนัก"

"คนเป็นหมอ จะไม่รับประกันต่อคนไข้ เห็นความเจ็บปวดของคนไข้
แล้วใช้ความรู้ทั้งหมดที่มี พยายามบรรเทาอาการให้เบาบาง
คือหน้าที่ของหมอ แต่ไม่อาจรับรองได้ว่าหายขาดแน่นอน"

"หมอช่วยผู้ป่วยได้ ผู้ป่วยก็ช่วยหมอได้เหมือนกัน 
ทุกครั้งที่หมอรักษาผู้ป่วย เท่ากับได้ขัดเกลาความโลภในใจตัวเองให้จางหาย
แต่เจ้ารู้แต่รักษาคนไข้เพียงอย่างเดียว ไม่เคยรักษาใจตนเอง"

"อย่าให้คำว่าหมอ เป็นหนทางไปสู่ความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
ควรเป็นหมอที่ยึดมั่นต่อการรักษา โดยไม่สนใจลาภยศใดๆ ต้องคอยเตือนสติตัวเองไว้"

"ต่อให้สูงส่งแค่ไหน หากไม่ตระหนักถึงประเด็นสำคัญอย่างหนึ่ง
ก็ไม่มีวันเป็นหมอที่แท้จริง นั่นคือความเมตตา รู้จักเห็นใจผู้ป่วย
เอื้ออาทร ห่วงใยดูแล หากเจ้าไปถึงขั้นรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา
นั่นก็คือ หมอใจ"

ปล.ตัดตอนมาจากหนังสือคนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน

หลังจากอ่านจบแล้ว คิดว่าคงจะให้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่างบ้างนะคับ
เราอ่านจบแล้ว รู้สึกมีกำลังใจที่จะเรียนต่อขึ้นมาเยอะเลย

"แม้ไม่อาจเป็นขุนนางรับใช้ประเทศชาติ ก็ขอเป็นแพทย์ที่ดี เพื่อรับใช้ประเทศชาติและประชาน"

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆคน เราจะร่วมก้าวเดินไปด้วยกันนะคับ++